Του Σπύρου Κέττηρου
Αναμένεται περίοδος εξελίξεων στο Κυπριακό, αλλά και στα ελλαδο- τουρκικά μετά την τεχνητή προσέγγιση Ελλάδας – Τουρκίας.
Παραμένει ωστόσο νεφελώδες ή και εντελώς άγνωστο αν Κυπριακό και ελλαδοτουρκικά θα συζητηθούν μαζί ή έστω παράλληλα. Η Τουρκία προτιμά να μη θιγεί το Κυπριακό. Είναι κατέχουσα δύναμη, ανενόχλητη, και θα αποφύγει συνομιλίες , στις οποίες θα αναγκαστεί να δώσει.
Αλλά και η Αθήνα αποφεύγει να συζητήσει το Κυπριακό, με τη “λογική” ότι δεν είναι ελλαδο – τουρκικό αλλά διεθνές πρόβλημα.
Και πού, πώς είναι διεθνές; Ποια η συνέπεια;
Η Αθήνα θέλει πεισματικά να αγνοεί ότι είναι εγγυήτρια της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Ενώ η Τουρκία επικαλούμενη την ίδια ακριβώς ιδιότητα (της εγγυήτριας) εισέβαλε στην Κύπρο και κατέχει τη μισή επί μισό αιώνα.
Έτσι αντιμετωπίζοντας τον ρόλο της στο Κυπριακό η Αθήνα, καθ’ όλη την έως τώρα περίοδο της μεταπολίτευσης, είναι ως να δέχεται ότι το καθεστώς της Χούντας δεν ανετράπη αλλά το διαδέχθηκε κανονικά και νομότυπα η μεταπολίτευση (Καραμανλής) αναλαμβάνοντας και κληρονομώντας στους διαδόχους του την ευθύνη των “επιτευγμάτων” της δικτατορίας στην Κύπρο, τη συνειδητή δηλαδή εκχώρηση κυπριακού εδάφους στην Τουρκία.
Απόδειξη το γεγονός ότι ουδείς των ενόχων του πραξικοπήματος στην Κύπρο διώχθηκε ή έστω ανακρίθηκε. Ακόμη και ο ταξίαρχος Γεωργίτσης στο διόροφο σπίτι του στην οδό Ρέπα στον συνοικισμό Παπάγου, δεν ενοχλήθηκε ποτέ. Πήρε φουκού από την Κύπρο και ψήνει σούβλα κάτω από τη σκάλα.
Όλοι εκτελούσαν δισταγάς, οι κακόμοιροι!
Στο Κυπριακό, όμως, Αμερικανοί και Βρετανοί επιδιώκουν κατάληξη αυτού που σχεδίασαν, μεθόδευσαν και στήριξαν στα εγκληματικά Ιουλιανά του 1974 και μετέπειτα. Η Κύπρος, τότε, χαρίστηκε στην Τουρκία και σήμερα επιδιώκεται η τελική πράξη της παραχώρησης.
Η Τουρκία θα υποχωρήσει σε λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας (Δ.Δ.Ο.) και αυτό Αμερικανοί και Βρετανοί (αυτοί είναι ο λεγόμενος διεθνής παράγων) θα φροντίσουν να το παρουσιάσουν – και να μας πείσουν – ότι είναι και μεγάλη νίκη μας. Η αλήθεια, βέβαια, είναι άλλη.
Από την εποχή της προεδρίας Γ. Βασιλείου (πρωθυπουργός στο ΗΒ η Θάτσερ) κάναμε τη Δ,Δ,Ο. παντιέρα μας, φροντίσαμε (ποιοί;) να την περιλάβουμε και στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ώστε να μας μείνει σαν αναντίλεκτη σοφία. Και μας έμεινε.
Αλλά στην ουσία δεν πρόκειται να υποχωρήσει η Τουρκία. Δεν θα σπαταλήσει τα 50 χρόνια της κατοχής για το τίποτε. Το περιεχόμενο της λύσης την ενδιαφέρει. Κάτι που εμείς περιφρονούμε
ή χλευάζουμε μένοντας στον τίτλο της λύσης
και αγνοώντας την ουσία της που είναι κυριαρχία της Τουρκιας στον Βορρά και επικυριαρχία της. στο Νότο – τη χειρότερη διχοτόμηση.
Υστερόγραφο:
Να μην εκπλαγεί κανείς αν η Κύπρος σαν Ιφιγένεια οδηγηθεί δέσμια στον βωμό, θυσία για να πνεύσει ούριος άνεμος, ώστε οι σειρήνες στα καράβια ένθεν και ένθεν του Αιγαίου να ηχήσουν το άγγελμα της συνύπαρξης Ελλάδας – Τουρκίας.
