Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Διατηρούμε βαθιά μέσ’ την ψυχή μας τον πένθιμο Αύγουστο της νιότης μας .Κάθε Αύγουστος και μια τραγωδία. Κάθε καλοκαίρι οι μαύρες επέτειοι επαναφέρουν με πείσμα τις οδυνηρές μνήμες με την πίκρα που συσσωρεύεται να τις ενεργοποιεί .
Πολύπαθος ο λαός μας. Άκαμπτος και ανθεκτικός στα μύρια κτυπήματα, τους σκοτωμούς και τον ξεριζωμό.
1964, 1974, 2004: Βομβαρδισμοί, σκοτωμοί, προδοσίες, θανατικό, ξεριζωμοί, εκβιασμοί, απειλές, πιέσεις…
Προσκυνούμε τα πάθη σου λαέ μου και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο σου. Γιατί ακόμα αντέχεις, να ζεις, να γελάς να δακρύζεις και κυρίως να θυμάσαι. Να θυμάσαι τα κακά που σου έκαναν και να ζητάς τη δικαίωση που τόσα και τόσα χρόνια σου αρνούνται.
Οι δήθεν σύμμαχοι που σήμερα κατακλύζουν τις θάλασσες σου δεν είναι για καλό σκοπό. Και ας βγαίνουν θυμωμένα να απαντήσουν οι κυβερνώντες λέγοντας άλλα των άλλων για να δικαιολογήσουν την υποτέλεια τους .
Ποιος δεν οργίζεται για τις λάθος αποφάσεις αυτών που εμπιστευθήκαμε το μέλλον μας; Πού άραγε το παν ;
Ο 6ος Αμερικανικός στόλος που σημαδεύει την καθημαγμένη Παλαιστίνη, οι Βρετανικές βάσεις ως ορμητήριο κακών και επιβουλών εναντίον άλλων λαών αλλά και της Κύπρου που τους ανέχεται.
Οι επιστρατευμένοι να παραχαράσσουν την ιστορία σου συνεχίζουν με το αμόνι της επί χρήμασι δουλικότητας.
Ακόμα λίγο θα ανακηρύξουν ως ήρωες τους πραξικοπηματίες και τους δοσίλογους. Ακόμα λίγο θα ανακηρύξουν ως ένοχους εσχάτης προδοσίας αυτούς που αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα και την τούρκικη εισβολή και έπεσαν μαχόμενοι για την δημοκρατία και την ελευθερία.
Αιδώς!
Αύγουστο μήνα έφυγε ο Μακάριος.Η Κύπρος πάγωσε. Ξεκίνησε ο μεγάλος θρήνος .Ο λαός έχασε τον στυλοβάτη του. Έχασε τον εμπνευστή και καθοδηγητή του. Σύσσωμος ο λαός στον μεγάλο αποχαιρετισμό. Οι προδότες λούφαξαν βλέποντας τους προδομένους να τιμούν τον Άνθρωπο που συγκέντρωνε τόση αγάπη και τόσο μίσος. Τον ηγέτη που δεν λιποτάκτησε που δεν υπόστειλε το λάβαρο της λευτεριάς, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας.
Σε μια τηλεοπτική εκπομπή μιλούσε μια κυρία προσπαθώντας να πείσει πως ο Νίκος Σαμψών τυχαία βρέθηκε στην σκηνή του εγκλήματος για να αναλάβει ως «πρόεδρος» της πραξικοπηματικής κυβέρνησης .Και ο δημοσιογράφος χασκογελούσε λες και αυτά που έλεγε η εν λόγω κυρία ήταν η απόλυτη αλήθεια. Δεν ήξερε ο άθλιος πως είναι καταγεγραμμένες οι συνομιλίες του δικτάτορα Ιωαννίδη με τον 8ήμερο Σαμψών όταν ο πρώτος ζητούσε επίμονα το κεφάλι του παπά;
Έρχονται και ξανάρχονται από την Ελλάδα για να συνδράμουν τους εν Κύπρω παραχαράκτες κάποιοι δήθεν ιστορικοί και αναλυτές για να μας πουν πως δεν γνωρίζουμε την ιστορία μας. Γιατί άραγε; Από ποιους πληρώνονται για να γράφουν τόσα ψεύδη ; Γιατί μόνο πληρωμένοι μπορούν να καταγράφουν τέτοια ανήθικα και βδελυρά ψέματα και να θέλουν οι αχρείοι να τα πιστεύουμε .
Θαλασσοφίλητη μου γη , νησί μου κυπαρίσσι….Σε πρόδωσαν σε κούρσεψαν και ακόμα επιμένουν να σε κτυπούν!
Και αυτός ο ανεκδιήγητος Γεραπετρίτης τι ήθελε να μιλήσει για έλλειψη πολιτικής ανδρείας και γενναιότητας; Είναι ξεκάθαρο σε ποιους απευθύνεται άσχετο αν μετά τις αντιδράσεις είπαν, πως τον παρεξηγήσαμε.
Σε τηλεοπτική του συνέντευξη την περασμένη Πέμπτη, ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Γεραπετρίτης ισχυρίστηκε χωρίς να ντρέπεται ότι «η ακινησία και η αδράνεια στο Κυπριακό, η έλλειψη πολιτικής γενναιότητας οδήγησε σε πιο ακραίες θέσεις την Τουρκία, η οποία κάνει λόγο για λύση δύο κρατών και κυριαρχική ισότητα κάτι που δεν είναι αποδεκτό από την ελληνική και την ελληνοκυπριακή πλευρά. «Μία τέτοια λύση δεν είναι αποδεκτή. Kαι δεν είναι αποδεκτή, όχι μόνο διότι δεν είναι μέσα στις δικές μας διαθέσεις, κυρίως διότι είναι εκτός του πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο προδιαγράφεται από τις αποφάσεις. Άρα δεν συζητούμε για κάτι τέτοιο», είπε και προχώρησε:
«Συζητούμε για τη λύση η οποία είναι εντός πλαισίου. Συζητούμε για μία λύση, η οποία θα δώσει μία νέα πνοή. Θα αξιοποιηθούν τα στοιχεία του παρελθόντος, του Crans Montana ενδεχομένως, αλλά θα προστεθούν και νέα στοιχεία, ελπίζουμε, τα οποία θα δώσουν μία μεγαλύτερη ώθηση», είπε ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών.
Επιπλέον, ο κ. Γεραπετρίτης είπε ότι είναι σημαντικό πως σήμερα υπάρχει μία καλή επικοινωνία της Ελλάδας με την Τουρκία σε θεμελιώδη ζητήματα της ηρεμίας, παραδείγματος χάρη, στην περιοχή και πρόσθεσε ότι οι καλές ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι μόνο θετικό για την Κύπρο. «Για αυτό το λόγο θεωρώ ότι είναι ένα παράθυρο ευκαιρίας για να μπορέσουμε να συζητήσουμε πιο ουσιαστικά. Και έχω μία συγκρατημένη αισιοδοξία ότι το επόμενο διάστημα θα είναι εξαιρετικά κρίσιμο και σημαντικό για το Κυπριακό», κατέληξε.
Το παράθυρο ευκαιρίας που παραμένει ερμητικά κλειστό
Δυστυχώς το παράθυρο ευκαιρίας που λέει ο κ. Γραπετρίτης είναι ερμητικά κλειστό. Γιατί η Τουρκία τα θέλει όλα και δεν αρκείται με όλες τις υποχωρήσεις που έκανε η Ε/κ πλευρά.
Ο κυπριακός λαός ήταν και παραμένει γενναίος και ανυπότακτος. Εάν οι τόσες υποχωρήσεις που έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις (Κληρίδης, Βασιλείου , Χριστόφιας, Αναστασιάδης) και ο Θεός οίδεν τι θα πράξει και η νυν με τόσες επικύψεις και υποκύψεις προς τους Αμερικανούς, δεν έκαμψαν την αδιαλλαξία της Τουρκίας, ούτε και τώρα θα καμφθεί. Εάν θεωρεί πως οι Ε/κ δεν συμπεριφέρθηκαν γενναία απορρίπτοντας το σχέδιο Ανάν τότε ας προτείνει να εφαρμόσουν παρόμοιο στις περιοχές της Ελλάδας που διεκδικεί η Τουρκία.
Το ίδιο είχα πει ( σε τηλεοπτική συζήτηση στην ΕΡΤ ) πριν το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν στον τότε Έλληνα Υπουργό Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος εκθείαζε το σχέδιο λέγοντας πως χάσαμε τον πόλεμο και είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Όταν όμως του παρέθετα μία προς μία τις εκτρωματικές πρόνοιες του σχεδίου, άλλαξε αμέσως τροπάρι. Οι εξ΄Ελλάδος αξιωματούχοι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν αναφέρονται στον πληγωμένο και προδομένο λαό της Κύπρου. Όχι μόνο επειδή εξαγριώνεται με το άδικο, αλλά δικαιωματικά διεκδικεί στο χώρο του ευρύτερου Ελληνισμού τον υψηλότερο τίτλο ανδρείας και γενναιότητας που επέδειξε έναντι της Ελληνικής χούντας. Κάτι που δεν έπραξαν οι κάθε λογής Γεραπετρίτες όταν οι αχυράνθρωπο των ΗΠΑ συνταγματάρχες χουντικοί έβαζαν την Ελλάδα στο γύψο και έμπηγαν πισώπλατα το μαχαίρι της προδοσίας στην Κύπρο.
Όσο για το Κραν Μοντανά ο Έλληνας ΥΠΕΞ καλά κάνει να διαβάσει τα πρακτικά των εκπροσώπων του ΟΗΕ και να αφήσει τις υποδείξεις προς τους Ελληνοκύπριους που έδωσαν αίμα και ακόμα θάβουν νεκρούς από την προδοσία του 1974.
Εάν νομίζουν πως με την βελτίωση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων η Τουρκία θα δείξει διαλλακτικότητα, πλανώνται πλάνην οικτράν. Η Τουρκία δεν δίνει εάν δεν πάρει όσα ζητά. Η Κύπρος όμως δεν μπορεί να δώσει και την ψυχή της. Γι’ αυτό θα επαγρυπνεί γιατί πίσω από τα “εύηχα” λόγια του Έλληνα ΥΠΕΞ κρύβονται κάποιες λεπτομέρειες που προκαλούν ανησυχία.
Αυτό ο μήνας συσσωρεύει όλη την πίκρα και τον θυμό 60 και 50 χρόνων. Τους νεκρούς της Τηλλυρίας το 1964, την προδοσία και τον ξεριζωμό του 1974, τους νεκρούς και τους αγνοούμενους της πρώτης και δεύτερης τουρκικής εισβολής.
Ο Αύγουστος είναι μήνας πένθους, θυμού και οργής. Αλλά και ο μήνας του όρκου πως οι Κύπριοι δεν πεθαίνουν σκλάβοι και θα αγωνιστούν για μια πατρίδα λεύτερη και απαλλαγμένη από ξένους στρατούς και στρατιωτικές βάσεις.
